Archibald Alexanderning «Kunma-kun va hayot hamda din haqida boshqa suhbatlar» asari, ehtimol, XX asr boshlarida yozilgan ilhomlantiruvchi suhbatlar to‘plamidir. Bu asar, ayniqsa, urush davrida taskin berish hamda umid va e’tiqodni mustahkamlashga qaratilgani bilan e’tiborlidir. Kitob o‘quvchilarga hayot qiyinchiliklarini xristianlik nuqtayi nazaridan yengib o‘tishda yo‘l-yo‘riq ko‘rsatishni maqsad qiladi; unda har bir kunni alohida yashash va kundalik sinovlarda Xudoning madadiga ishonish muhimligi ta’kidlanadi. To‘plam boshida Alexander Bibliyadagi «Kunlaring qanday bo‘lsa, kuching ham shunday bo‘ladi» va’dasini tahlil qilish orqali «kunma-kun yashash» g‘oyasini bayon etadi. U, ayniqsa, urushning noaniqliklaridan xavotirda bo‘lgan o‘quvchilarni noma’lum kelajak haqida tashvishlanish o‘rniga, hozirgi kunga e’tibor qaratishga undaydi. Muallif o‘z xabarlarini shaxsiy mulohazalar va Bibliya ta’limotlariga asoslar ekan, kundalik kurashlarni yengishda e’tiqod va ruhiy kuchning ahamiyatini ta’kidlaydi. Dastlabki bob musibatlarga duch kelayotgan insonlarning hissiy va ruhiy ehtiyojlariga murojaat qiluvchi, rahmdil ohangni belgilaydi; keyingi suhbatlarda esa diniy e’tiqod doirasida e’tiqod, umid va insoniy tajriba mavzulari yanada yoritilishi ehtimol.