Paul Vehlingning “Mehmonxona axloqi: dasturxon atrofidagi suhbatlar” asari suhbat shaklidagi dialogni ijtimoiy mulohazalar bilan uyg‘unlashtirgan tafakkurga chorlovchi asar bo‘lib, ehtimol XX asr boshlarida yozilgan. Kitob zamonaviy, kosmopolit mehmonxona muhitidagi insoniy munosabatlarning nozik jihatlarini o‘rganib, mehmondo‘stlik, jamiyatdagi rollar va ovqatlanish tajribalarining dinamikasi kabi mavzularga urg‘u beradi. Ushbu hikoyaning markazida turli mehmonlar, jumladan, san’at tanqidchisi, sotsiolog va yepiskopning ovqatlanish paytidagi suhbatlari turadi; ular o‘zlarining pazandalik tajribalari falsafiy ma’nosini tahlil qiladilar. Kirish qismida muallifning ovqatlanish odamlar o‘rtasida samimiy muloqotni rivojlantirishdagi ahamiyati haqidagi nuqtayi nazari bayon etilib, zamonaviy hayotning chalg‘ituvchi omillari bilan samimiy munosabatlarning qadri o‘rtasidagi tafovut ko‘rsatiladi. Vehlingning o‘ynoqi, ammo jiddiy ohangi mavjudlikning o‘tkinchi tabiati, jamiyatda xizmat ko‘rsatuvchining roli hamda mehmondo‘stlikning qadimgi davrlardan zamonaviy dunyogacha bo‘lgan rivoji haqidagi chuqurroq munozaralarga zamin yaratadi. Qahramonlar bahs yuritar ekan, matn ovqatlanish odatlari tarixini, industrializatsiyaning mehmondo‘stlik sanoatiga ijtimoiy-iqtisodiy ta’sirini hamda tez o‘zgarayotgan jamiyat sharoitida insonning aloqa va o‘zaro tushunishga bo‘lgan so‘nmas ehtiyojini o‘rganadi.