«ئەدەبىيات ۋە فلوسفىيە ماقالىلىرى : فرانسۇزچە ، نېمىسچە ۋە ئىتالىيەچە » – بۇ مونتېگنې قاتارلىقلار تۈزگەن ماقالە ۋە فلوسفىيىۋى تەپەككۇرلار توپلىمى بولۇپ ، 16-ئەسىرنىڭ ئاخىرقى مەزگىلىدە يېزىلغان . بۇ ئەسەردە ئادەمنىڭ تەجرىبىلىرىنىڭ ھەر قايسى جەھەتلىرىگە دائىر چوڭقۇر تەھلىللەر بار ؛ بۇ جەھەتلەرگە بەخت ، مائارىپ ، دوستلۇق ۋە فلوسفىيەنىڭ ئۆزى قاتناشقان . مونتېگنېنىڭ ماقالىلىرى ئىچكى تەپەككۇر خاراكتېرىگە ئىگە بولۇپ ، شەخسىي بايانلار بىلەن كەڭ فلوسفىيىۋى تەتقىقاتلار بىرلەشتۈرۈلگەن . توپلىمنىڭ دەسلەپكى قىسمىدا مىشېل دې مونتېگنې تونۇشتۇرۇلۇپ ، ئۇنىڭ تارىخىي ئارقا كۆرۈنۈشى ۋە ماقالە شەكلىنىڭ باشلامچىسى بولۇش رولى تەكىتلەنگەن . مونتېگنې بەختنىڭ ئېنىق سىزلىقى توغرىسىدا تەپەككۈر يۈرگۈزۈپ ، ھەقىقىي ھۆكۈملەرنىڭ ئادەم ئۆلگەندىن كېيىنلا بېرىلگەن دەپ قارايدۇ . ئۇ تارىخىي مىساللار ۋە فلوسفىيىۋى ئوقۇتمىلاردىن پايدىلىنىپ ئۆز پىكرىنى چۈشەندۈرگەن بولۇپ ، بولۇپمۇ ئۆلۈمنى تۇرمۇشنىڭ مۇھىم جەھەتلىرىنىڭ بىرى قىلىپ چۈشىنىشنىڭ مۇھىملىقىغا ئەھمىيەت بەرگەن . شۇنداقلا ، ئۆزىنى تونۇش ۋە ئىچكى تەپەككۈرنى تۇرمۇشتىكى مۇرەككەپلىكلەرگە تاقابىل تۇرۇشتىكى زور قورال دەپ قارىغان . بۇ توپلىمدىكى كېيىنكى ماقالىلەر شەخسىي بايانلار بىلەن فلوسفىيىۋى مۇلاھىزىلەرنىڭ ئارىلىشىشىنى بىلدۈرىدۇ .