«Gladius Dei; Schwere Stunde» асари Томас Манн бўлиб, эҳтимол, ХХ аср бошларида ёзилган адабий асарлар тўпламидир. Китоб икки ҳикояни қамраб олади: гўзаллик, гуноҳ ва санъатнинг ахлоқий оқибатлари мавзуларини чуқур ўрганувчи «Gladius Dei» ҳамда шахсий кураш, касаллик ва ижод юки ҳақида фикр юритувчи «Schwere Stunde». Асар санъат ва ахлоқ ўртасидаги муносабатни танқидий нуқтаи назардан кўриб чиқиб, жамият гўзалликни қандай қабул қилиши ва унинг кўпинча ҳедонистик талқинларини тадқиқ этади. «Gladius Dei»да бош қаҳрамон Иероним Мюнхеннинг маданий ва бадиий муҳити билан курашади; у муқаддас нарсани булғайди, деб ҳисоблаган диний тасвирнинг замонавий талқинидан тобора кўпроқ безовта бўлади. У ҳис-туйғуларини қора плаш остида чуқур яширадиган зиддиятли шахс сифатида тасвирланади ва охир-оқибат жамоатчиликка намойиш этилган провокацион Мадонна тасвирини олиб ташлашни талаб қилиб, уни маънавиятга ҳақорат деб билган ҳолда санъат савдогарига қарши чиқади. «Schwere Stunde» Манн тадқиқотининг бошқа бир жиҳатини очиб беради: у ижодий танглик ва касаллик билан умидсиз курашаётган қаҳрамонга эътибор қаратади; бу ҳолат маъно ва мақсад излаётган санъаткорнинг ички изтиробини акс эттирувчи чуқур айбдорлик ва ўз-ўзига шубҳа ҳиссида намоён бўлади. Умуман олганда, китоб Маннга хос чуқур психологик мушоҳада ва ахлоқий саволларни мужассам этиб, ўқувчиларга экзистенциал мавзуларнинг бой манзарасини тақдим этади.
Ushbu kitob haqidagi Vikipediya sahifasi: de.wikipedia.org/wiki/Gladius_Dei