‘Escenas Montañesas’ van José María de Pereda is een verzameling verhalen die waarschijnlijk zijn geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk bestaat uit een reeks beschrijvingen van het leven, de cultuur en de gebruiken van de inwoners uit de regio Cantabrië in Spanje, waarbij de tegenstelling tussen het platteland en de moderniteit in stedelijke gebieden wordt benadrukt. Het openingsverhaal biedt een reflecterende blik op de menselijke conditie door de eeuwen heen; de protagonist deelt zijn gedachten tijdens een gesprek in een café. De hoofdfiguur, Don Pelegrín Tarín, is een oudere man die terugdenkt aan zijn jeugd in Santander en deze met de huidige sociale veranderingen vergelijkt. Zijn verhalen over eenvoud en tevredenheid leggen de nadruk op de spanningen tussen traditie en vooruitgang; hij betreurt het verlies van de waarden en sociale structuren uit zijn verleden. Het tekstuur van het boek is rijk aan gedetailde observaties en culturele kritiek, wat erop wijst dat het een diepgaande exploratie is van gemeenschappen en identiteiten in een veranderende wereld.