کتاب «داستانهای کریسمس» نوشته خانم آنری دو لا ویل دو میرمون، مجموعهای از داستانهای کریسمس است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این کتاب به احتمال زیاد جوهر جشنوارههای کریسمس را با تمرکز بر مضامین خانوادگی، شادی و مهربانی، از طریق داستانهایی در محیطهای روستایی به تصویر میکشد. در آغاز این داستانها، ما با صحنههای شب کریسمس در یک محیط روستایی و ساده آشنا میشویم؛ در این صحنهها، یک درخت کریسمس زیبا تزئین شده و یک آتشگاه گرم و دلپذیر نیز وجود دارد. فرزندان کشیش با شور و شوق منتظر رسیدن هدایا و جشنوارههای خوب کریسمس هستند؛ در حالی که آنها به شادی جشن میگیرند، پدرشان مجبور میشود برای کمک به یک همسایه بیمار عزیمت کند؛ این امر مضامین فداکاری و وظیفهگرایی را برجسته میکند. گرمی و معصومیت کودکان در حین بیان هیجان خود، و تعهد پدرشان نسبت به وظیفهای که بر عهده دارد، عمق بیشتری به این داستانها میدهند؛ همچنین تضاد جذابی بین شادیهای خانوادگی و مسئولیتهایی که فراتر از خانه آنها است، به وجود میآید.