ئوسكار ۋايلدنىڭ «لورد ئارتۇر ساۋىلنىڭ جىنايىتى » دېگەن رومانى تۇنجى قېتىم 19 - ئەسىرنىڭ ئاخىرلىرى ، يەنى ئەنگلىيەدە ئەدەبىيات جەھەتتە زور تەجرىبىلەر قىلىنغان ۋە ئىجتىمائىي ئۆزگىرىشلەر بولۇۋاتقان مەزگىلدە نەشر قىلىنغان . بۇ خىيالىي ئەسەر لورد ئارتۇر ساۋىلنى باش قەھرىمان قىلىپ ، ئۇنىڭ ياخشى كۆرگەن سىبىل مېرتون بىلەن توي قىلىشتىن ئىلگىرى قىلمىش قىلىشقا مەجبۇر بولۇشىنى بايان قىلىدۇ . روماننىڭ دەسلەپكى قىسمى لېدى ۋىندېرمىر نىڭ ئۆيىدە ئۆتكۈزۈلگەن بىر جەمئىيەت يىغىلىشىنى تونۇشتۇرىدۇ ؛ بۇ يىغىلىشتا كۆپ خىل مېھمانلار بولۇپ ، ئۇلار ئەقىللىق پاراڭ لارنى قىلىشىدۇ . بايانات تېزلا لورد ئارتۇر ساۋىلغا يۆتكىلىدۇ ؛ كاللىگرافنىڭ ئۇنىڭ كەلگۈسى توغرىسىدىكى پەرەز لىرىنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ، ئۇ ئۆزىنىڭ قارىغاندا بولغان مەجبۇرىيىتىنى ئادا قىلىش ۋە كەلگۈسى تويىنى قوغداش ئۈچۈن قىلمىش قىلىشقا مەجبۇر بولىدۇ . ۋايلد كاللىگرافنىڭ پەرەز لىرىنىڭ ئەخلاقىي ۋە مەۋجۇدىيەت جەھەتتىكى تەسىرلىرىنى تەسۋىرلەش بىلەن بىر ۋاقىتتا ، ئىجتىمائىي قائىدىلەرنىڭ ئەخمەقانى لىقى ھەم مەجبۇرىيەت بىلەن شەخسىي ئارزۇنىڭ غەلىتە ئۇچرىشىشىنى نامايەن قىلىدۇ .