“The Life of Reason: The Phases of Human Progress” van George Santayana is een filosofisch werk in vijf delen, gepubliceerd tussen 1905 en 1906. Deze omvattende beschouwing van de menselijke vooruitgang onderzoekt de rol van de rede in het gezond verstand, de samenleving, religie, kunst en wetenschap. Santayana verweeft de materialistische filosofie met de aristotelische ethiek en brengt in kaart hoe mensen van nature ideale doeleinden ontwikkelen. Hij bepleit natuurlijke aristocratie boven democratie, verdedigt liefde en gezin terwijl hij de opkomst van het industrialisme betreurt, en beschouwt religie als een “schitterende dwaling”: een prachtige mythologie die diepgaande waarheden over de mensheid onthult.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Life_of_Reason