«پارمنیدس» اثر افلاطون، گفتوگویی است که در یونان باستان نوشته شده است. این اثر دیدار سقراط جوان با فیلسوفان نامدار، پارمنیدس و زنون، را به تصویر میکشد؛ آنان نظریه مُثُل او را به چالش میکشند. پارمنیدس از طریق پرسشگری دقیق، پنج استدلال پیچیده مطرح میکند که تناقضهای احتمالی در تمایز سقراط میان مُثُل جاودان و امور جزئی را آشکار میسازند. این اثر پویایی معمول را معکوس میکند و سقراط را بهجای آموزگار، در جایگاه شاگرد قرار میدهد و پرسشهای بنیادینی درباره وحدت، کثرت و ماهیت خود واقعیت بررسی میکند.
سقراط صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Parmenides_(dialogue))