«جنتالفردوس از دست رفته» نوشته جان میلتون، یک شعر اپیک است که در سال ۱۶۶۷ منتشر شد. این اثر داستان کتاب مقدس درباره سقوط بشریت را بازگو میکند: شورش شیطان علیه خدا، تبعید او به جهنم، و طرح انتقامجویانهاش برای فساد کردن آخرین خلقت خدا، یعنی بشر. میلتون از طریق وسوسههای آدم و حوا در باغ عدن، به بررسی مفاهیم عمیقی چون اراده آزاد، نافرمانی و رستگاری میپردازد. شخصیت شیطان در این اثر، یکی پیچیدهترین شخصیتهای شرور در ادبیات جهان محسوب میشود؛ همچنین هدف از نگارش این اثر، «توجیه راههای خدا برای انسانها» است.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Paradise_Lost همچنین ببینید: #26، که مربوط به یک نسخه چاپی کاملاً متفاوت است. #20 شامل ۱۰ کتاب است، در حالی که #26 دارای ۱۲ کتاب میباشد.