ئابىلىو مانۇئېل گۆرا خۇنكې ئىرو نىڭ « وتان » دېگەن شېئىرى 19 - ئەسىرنىڭ ئاخىرلىرىدا يېزىلغان . بۇ شېئىردا ئەپسۇسىيات ۋە ئېپىك لىقنىڭ ئامىللىرى بىرلەشتۈرۈلگەن بولۇپ ، بىر دۆلەتنىڭ تارىخىي چۈشۈشۈ شىدىن قۇتۇلۇش جەريانىدا دۇچ كېلىدىغان خىرىسلار ۋە ئۈمىدلەر تەسۋىرلەنگەن . شېئىردا وتانپەرۋەرلىك ، مىللىي ئىدىيە ۋە خاندانلىق تۈزۈمىنىڭ يۈكى قاتارلىق تېمىلار ئىزاھلانغان بولۇپ ، بۇ پورتۇگالىيەنىڭ ھالىتىگە دائىر تەسىرلىك بىر ئويلىنىش قىلىنغان . شېئىرنىڭ باشلىق قىسمىدا پادىشاھنىڭ قەلئىسىدە قارا بوران چىقىپ كەتكەن بىر كېچە تەسۋىرلەنگەن ؛ ئاقسۆڭەكلەر دۆلەتنىڭ ھالىتى ۋە رەھبەرلىك قىلىش ئىقتىدارى توغرىسىدا مۇزاكىرە قىلىۋاتىدۇ . پادىشاھنىڭ ناچار ئىشلىرى توغرىسىدا قارا رەڭلىك ھېكايىلەر سۆزلەنگەندە ، ئەقىلسىز بىر ئادەمنىڭ كېلىشى يېقىندا يۈز بېرىش مۇمكىنچىلىكى بار بىر كرىزىستىڭ ئالامىتى بولۇپ قالىدۇ . بۇ ئەقىلسىز ئادەمنىڭ ناخشىلىرى ئۇنتۇلۇپ كەتكەن پۇقرالارنىڭ تارىخىي ئۈمىدلىرى ۋە ئويلىنىشلىرىنى بىلدۈرۈپ ، ساراينىڭ باي لىقى بىلەن ئاممىنىڭ نامراتلىقى ئوتتۇرسىدىكى روشەن پەرقنى گەۋدىلەندۈرگەن . ئومۇمىي جەھەتتىن قارىغاندا ، شېئىرنىڭ باشلىق قىسمى ئەينى دەۋردىكى ئىجتىمائىي - سىياسىي جەھەتتىكى توقۇنۇشلارنىڭ ماھىيىتىنى ياخشى تەسۋىرلىگەن بولۇپ ، ئوقۇرمەنلەرنى ئۆز وتانى دۇچ كېلىۋاتقان چوڭقۇر يىلتىز تارتقان مەسىلىلەر بىلەن ئۇچراشتۇرىدۇ .