„Ojczyzna” Abílio Manuela Guerra Junqueira to dramatyczny wiersz napisany na końcu XIX wieku. To dzieło łączy elementy satyry z epickim liryzmem, skupiając się na wyzwaniach i nadziejach narodu usiłującego przezwyciężyć swój historyczny upadek. Opowieść dotyka tematów patriotyzmu, tożsamości oraz ciężaru monarhii, stając się bolesnym odzwierczałem stanu Portugalii w tamtym okresie. Wstęp do wiersza przedstawia burzliwą noc w zamku króla, podczas której arystokracja dyskutuje o stanie kraju i wiarygodności rządów swojego monarchy. Gdy postaci używają ciemnego humoru oraz cynicznych komentarzy na temat nieskuteczności króla, przybycie szaleńca – postaci symbolizującej cierpienia i marginalizowane głosy ludzi – zapowiada nadchodzącą kryzę. Przeraźliwe pieśni tego szaleńca odzwiercają dawne niespełnione nadzieje i postulaty zapomnianego ludu, pokazując wyrazisty kontrast między bogactwem dworu a biedyą zwykłych obywateli. W ogóle wstęp do wiersza oddaje istotę społeczno-politycznych napięć tamtej epoki, zachęcając czytelników do rozmyślenia nad głęboko ukorzenionymi problemami swojej ojczyzny.