„Iracema” autorstwa José de Alencara to powieść wydana w 1865 roku. Akcja rozgrywa się w okresie kolonialnym Brazylii; opowiada o zabronionym związku Iracemy, rdzennicy plemienia Tabajara, i Martima, portugalskiego osadnika sojusznika wrogów jej ludu. Ich miłość przynosi na świat Moacira, który symbolicznie stanowi pierwszą prawdziwą Brazylijczykę. Poprzez tę legendarną historię Alencar ponawia opis procesu powstania stanu Ceará i eksploruje procesy kulturowego i rasowego mieszania, które wpłynęły na formowanie tożsamości Brazylijczyków, łącząc tradycje rdzennych ludzi z europejskim wpływem w aluzji do problemów związanych z kolonizacją.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Iracema