«دون خوان» اثر بارون جورج گوردون بایرون، یک شعر اپیک طنزآمیز است که بین سالهای ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۴ نوشته شده است. این اثر ناتمام، شخصیت افسانهای دون خوان را به عنوان مردی جوان که به راحتی تحت تأثیر زنان قرار میگیرد، و نه به عنوان یک شخصیت سرشار از روابط عاشقانه، به تصویر میکشد. این شعر که در شانزده بخش با قافیههای هشتحرفی نوشته شده است، ماجراهای دون خوان را از یک رابطه جنسی سکاندالی در سِویل، تا غرق شدن کشتی، بردهداری، جنگ و روابط عاشقانه در سراسر اروپا و روسیه دنبال میکند. طنز تند و بیپرده بایرون نسبت به رسومات اجتماعی و شخصیتهای عمومی، پس از انتشار این اثر جنجال زیادی برانگیخت؛ اما همین موضوع نقش آن را به عنوان یک شاهکار ادبی جسورانه تثبیت کرد.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Don_Juan_(poem))