کتاب «سه درّه سیسیل» نوشته گائتانو سانجورژو، داستانی تاریخی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این داستان بر مضامین میهنپرستی و مبارزه برای آزادی، در پسزمینه انقلاب سیسیل، تمرکز دارد. شخصیتهایی مانند پاردو در این کتاب ظاهر میشوند؛ کسی که با وظایف خود نسبت به کشورش و خطراتی که افراد دخیل در توطئههای یکپارچهسازی ایتالیا با آن روبرو هستند، دست و پنجه نرم میکند. در آغاز کتاب، فوریت و تنش ناشی از چنین توطئههایی به خوبی توصیف شده است؛ پاردو نامهای مینویسد که در آن کشف یک توطئه را اعلام میکند و برای فرار آماده میشود؛ در حالی که نشانههایی از روابط پیچیدهاش با سرزمین خود و افراد مهمی مانند عزیزش آیزا نیز به چشم میخورد. علیرغم هرج و مرج ناشی از خیانت و درگیریهای در پیش، پاردو عزم راسخی نشان میدهد؛ این کتاب وزن عاطفی تصمیمات پاردو و ایدئالیسم موجود در تلاشهای انقلابی او را به خوبی به تصویر میکشد. با پیشرفت داستان، شخصیتهای مختلفی، از جمله دوستان و دشمنان پاردو، در کشمکشهایی که برای کسب آزادی سیسیل صورت میگیرند، دخیل میشوند؛ این کشمکشها همراه با فداکاریهای شخصی و آشفتگیهای اجتماعی، راه را برای مبارزات آنها هموار میکنند.