«رواندرمانی» اثر هوگو مونستربرگ، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر بر رابطه میان روانشناسی و پزشکی تمرکز دارد، بهویژه بر چگونگی بهکارگیری اصول روانشناختی در شیوههای درمانی. مونستربرگ میکوشد برداشتهای نادرست پیرامون رواندرمانی را روشن کند و بر ضرورت درک دقیق و علمی در این حوزه تأکید میورزد. آغاز کتاب مقدمهای است بر انگیزههای نویسنده و مفاهیم بنیادی رواندرمانی. مونستربرگ ماهیت دوگانه تأثیر روانشناختی را تشریح میکند: دیدگاه غایتمند، که به اهداف و نیات فردی مربوط است، و دیدگاه علّی، که بر اصول علمی استوار است. او استدلال میکند که گرچه یک کشیش یا رهبر اجتماعی میتواند حمایت اخلاقی ارائه دهد، پزشک باید بر درکی از عوامل روانشناختیِ مؤثر بر سلامت و بیماری تکیه کند. نویسنده قصد خود را برای حمایت از مطالعه نظاممند روانشناسی در آموزش پزشکی بیان میکند و بر اهمیت آن در درمان مؤثر بیماران مبتلا به طیف گوناگونی از بیماریها و عوارض تأکید میگذارد.