کتاب «Úplná učebnice mezinárodní řeči dra. Esperanta» نوشتهٔ فرانتیشک ولادیمیر لورنس، اثری آموزشی و جامع است که در اواخر قرن نوزدهم نگاشته شده است. این کتاب بهعنوان راهنمایی برای یادگیری زبان بینالمللی اسپرانتو عمل میکند و بر ظرفیت آن برای بهبود ارتباط میان مردمِ دارای ملیتهای گوناگون تأکید دارد. این اثر بازتابدهندهٔ علاقهٔ روزافزون آن دوره به ایجاد زبانهایی ساده و دسترسپذیر است. لورنس در این کتاب به مبانی اسپرانتو میپردازد و دستور زبان و واژگان آن را بهصورت منظم ارائه میکند. متن شامل توضیحاتی دربارهٔ قواعد دستوری، تلفظ و واژهسازی است و ازاینرو راهنمایی عملی برای زبانآموزان به شمار میرود. افزون بر این، کتاب نمونهها، درسها و متنهای خواندنی گوناگونی را دربر میگیرد که برای نشان دادن کاربرد زبان در موقعیتهای واقعی طراحی شدهاند. لورنس با تأکید بر آسانی و سودمندی اسپرانتو میکوشد استفاده از آن را در میان مخاطبان گستردهتری ترویج کند و شایستگیهای آن را بهعنوان وسیلهای برای ارتباطات بینالمللی نشان دهد.