کتاب «بزرگترین کتابهای جهان — جلد ۱۵ — علوم» اثر آرتور می و جی. ای. هَمِرتون، مجموعهای گسترده از نوشتههای علمی است که احتمالاً به اواخر قرن نوزدهم بازمیگردد. این جلد شامل آثار برجستهای از چهرههای مهم علم، از جمله چارلز داروین، ژرژ کوویه و ویلیام هاروی، در کنار دیگران است. کتاب به موضوعات مهمی در حوزههای گوناگون علمی، مانند زیستشناسی، تاریخ طبیعی و زمینشناسی میپردازد و به خوانندگان درباره ایدههای بنیادیای که درک ما از جهان طبیعی را شکل دادهاند، بینش میدهد. بخش آغازین این جلد بر آثار جان میلن برَمْوِل و پژوهش او درباره هیپنوتیسم تمرکز دارد و پیشینه تاریخی آن و چهرههای کلیدی در روند شکلگیریاش را دنبال میکند. برَمْوِل پژوهشگران نخستینی مانند فرانتس آنتون مِسْمِر، جان الیوتسون و جیمز برید را معرفی میکند و به مشارکتها و نظریههای آنان درباره هیپنوتیسم و کاربردهایش در پزشکی میپردازد. او بر گذار از مِسْمِریسم به درک و فنون نوین هیپنوتیزم تأکید میکند و جنبههای روانشناختی و فیزیولوژیکی آن را بررسی میکند. این بخش مقدمهای جالبتوجه بر کاوش علمی ذهن و فواید درمانی بالقوه آن است و زمینه را برای مباحث فصلهای بعدی فراهم میکند.