‘Caspar Hauser; of, De traagheid van het hart’, een roman van Jakob Wassermann, is een historische roman die in 1908 werd gepubliceerd. Het verhaal beschrijft de laatste zes jaren uit het leven van de mysterieuze weeskind Caspar Hauser in Nürnberg en Ansbach. De jongen spreekt geen taal en heeft geen verleden; hij bezit bovendien overnatuurlijke krachten. Terwijl verschillende voogden proberen hem op te voeden en te beschermen, sturen duistere figuren moordenaars om hem uit de weg te ruimen. De roman gaat onder andere in op vragen rond adellijke afkomst, menselijke aard en de krachten die een onschuldig iemand kunnen bedreigen wanneer deze zich bevindt middenin politieke intrighen.
Wikipediacpagina over dit boek: de.wikipedia.org/wiki/Caspar_Hauser_oder_Die_Tr%C3%A4gheit_des_Herzens