Jon Raskinning “Aratra Pentelici: Haykaltaroshlik unsurlari haqida yetti ma’ruza” asari XIX asr oxirida yozilgan akademik ma’ruzalar to‘plamidir. Kitob haykaltaroshlikning asosiy tamoyillarini chuqur o‘rganib, ushbu san’at turiga qiziqishni qayta uyg‘otish hamda uning ahamiyati va uslubini anglash uchun asos yaratishni maqsad qiladi. Raskin o‘z tahlili orqali haykaltaroshlikning texnik jihatlari bilan uning kengroq falsafiy mazmuni o‘rtasidagi tafovutni bartaraf etishga intiladi. Asarning boshlanish qismida muallif Oksford universiteti talabalarini haykaltaroshlikni o‘rganishga jalb etish niyatini bayon qiladi; u buni jamiyatni kengroq anglash uchun muhim deb hisoblaydi. Raskin haykaltaroshlikning insoniyat va axloqning boqiy mavzulari bilan bog‘liqligini ta’kidlab, san’at nafaqat hayotga taqlid qilishi, balki mavjudlik haqida chuqurroq mulohazalarga ilhom berishi kerakligini ilgari suradi. U tasavvur, mahorat va axloqiy anglashning o‘zaro bog‘liqligini e’tirof etadigan, san’at ta’limiga tizimli yondashuv muhimligini izohlaydi va shu tariqa keyingi ma’ruzalar uchun asos yaratadi.