„Aratra Pentelici: Siedem wykładów o elementach rzeźby” Johna Ruskinia to zbiór akademickich przemów napisanych w końcu XIX wieku. Książka zajmuje się fundamentalnymi zasadami rzeźby, a jej cel jest przywrócenie zainteresowania tym rodzajem sztuki oraz ustanowienie ramówki dla zrozumienia jego znaczenia i metodologii. Poprzez swoją analizę Ruskin stara się nawiązać most pomiędzy technicznymi aspektami rzeźby a jej szerszymi filozoficznymi implikacjami. W wstępie autor wyraża chęć angażowania studentów Uniwersytetu Oksfordzkiego w studium rzeźby, uważając to za niezbędne dla rozszerzenia ich zrozumienia tej formy sztuki w kontekście społecznym. Ruskin podkreśla znaczenie rzeźby w odniesieniu do wiecznych tematów ludzkości i etyki, twierdząc, że sztuka nie powinna tylko imitować życie, ale także inspirować głębsze refleksje nad istnieniem. Formuluje również wagę zorganizowanego podejścia do edukacji artystycznej, uwzględniającego wzajemną powiązanostć między wyobraźnią, mistrzostwem w sztuce i moralnym rozumieniem świata, co stanowi podstawę dla dalszych wykładów.