«Карлота Анжэла» Камілу Каштэлу Бранку — рамантычны раман, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У цэнтры сюжэта — Карлота Анжэла, адзіная дачка заможнай пары, Норберту дэ Мэйрэ́леша і доньі Разаліі Сампаё, якія імкнуцца знайсці для дачкі падыходнага жаніха, адначасова сутыкаючыся з яе абуджанымі жаданнямі і памкненнямі. Апавяданне абяцае раскрыць тэмы кахання, бунту супраць бацькоўскай улады і грамадскіх чаканняў. Пачатак «Карлоты Анжэлы» стварае кантэкст для герояў і выхавання Карлоты. Тут прадстаўлены яе бацькі — заможныя ўладальнікі нерухомасці ў Порту, якія песцяць дачку і развіваюць у ёй як прыгажосць, так і абаяльнасць, нягледзячы на яе нестандартную знешнасць. Калі Карлота ўступае ў падлеткавы ўзрост, яе паводзіны змяняюцца: замест гуллівасці і жвавасці з’яўляюцца задуменнасць і пераменлівасць настрою, што выклікае трывогу ў сям’і. Апавяданне намякае на яе нараджальныя пачуцці да ваеннага афіцэра Франсіску Салтэра дэ Мендонсы, ствараючы перадумовы для магчымых канфліктаў паміж яе жаданнямі і кантралюючымі памкненнямі бацькоў. Пачатак закладае аснову для разгортвання драмы вакол кахання, самавызначэння і грамадскага ціску.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: pt.wikipedia.org/wiki/Carlota_%C3%82ngela