«لالهٔ سیاه» نوشتهٔ الکساندر دوما و اوگوست ماکه، رمانی است که در سال ۱۸۵۰ منتشر شد. داستان در سال پرآشوب ۱۶۷۲ در هلند میگذرد و کورنلیوس فان بائرله، باغبان و پرورشدهندهٔ گیاهان، را دنبال میکند که شیفتهٔ پرورش لالهٔ سیاه کمیابی به ارزش یک ثروت است. هنگامی که آشوبهای سیاسی به زندانی شدن او میانجامد، او پیازهای گرانبهای لاله را به سلولش قاچاق میکند. در آنجا، رزا، دختر زندانبان، عاشق او میشود و به پرستاری از گل ارزشمندش کمک میکند—اما رقیبی حسود تهدید میکند هرآنچه را او برایش زحمت کشیده است بدزدد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: fr.wikipedia.org/wiki/La_Tulipe_noire_(roman))