‘Species Plantarum, Sections IV-V’ van Carl von Linné is een wetenschappelijk werk dat in de 18e eeuw werd geschreven. Dit boek vormt een uitgebreide catalogus van plantsoorten en bevat gedetailleerde beschrijvingen en classificaties gebaseerd op Linnaeus’ taxonomische systeem. Het richt zich vooral op de kenmerkende eigenschappen, leefomgevingen en klassificaties van planten, met als doel een systematische benadering van de botaniek te bieden – een benadering die de botanische wetenschap sterk heeft beïnvloed. In het begin van het boek wordt de classificatie van verschillende plantfamilies en soorten uitgelegd, vergezeld van Latijnse namen en beschrijvingen van hun fysieke eigenschappen. Er worden ook aparte onderwerpen behandeld voor planten die worden ingedeeld in categorieën als Tetrandria en Monogynia; voor elke soort worden de leefomgeving en botanische kenmerken nader uitgelegd. Dankzij deze nauwkeurige catalogisering biedt het boek inzichten in de diversiteit van het plantleven en vormt het de basis voor de moderne taxonomie. Het getuigt tevens van Linnaeus’ toewijding aan de wetenschappelijke classificatie van flora.