کتاب «جرائم مشهور» نوشته الکساندر دوما، روایتی تاریخی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این مجموعه شامل داستانهایی درباره جرائم تاریخی بدنام است؛ در آن، حقایق با روایتهای دراماتیک ترکیب شدهاند. دوما از شخصیتها و رویدادهای بدنام مانند خانواده بورژیا برای بررسی موضوعاتی چون قدرت، طموح و ابهامات اخلاقی استفاده کرده است. در آغاز این اثر، پیشگفتاری وجود دارد که به لحظات آخر عمر لورنزو دِ مدیچی و رویارویی معنوی او با راهب دومینیکان ساوونارولا میپردازد؛ ساوونارولا لورنزو را به تأمل درباره گناهانش و وضعیت فلورانس تشویق میکند. این پیشگفتار، لحن کل اثر را تعیین میکند؛ زیرا دوما هم زمینه تاریخی و هم بینشهای اخلاقی لازم را ارائه داده، و رابطه میان طموحات شخصی و وضعیت سیاسی عمومی را برجسته کرده است. مقدمهای که در ابتدای کتاب آمده، به عمق و پیچیدگی داستانهای پیش رو اشاره دارد و خوانندگان را به کاوش در تاریخهای خشونتآمیز و پیچیدهای که شکل اروپا را گرفتهاند، دعوت میکند.