کتاب «گفتوگو» اثر مری گریر کانکلین، راهنمایی درباره هنر و آداب گفتوگوست که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب جنبههای گوناگون گفتوگو را بررسی میکند و بر نقش آن در تعاملات اجتماعی و اهمیتش در ایجاد پیوند میان افراد تأکید دارد. کانکلین با تمرکز بر پویاییهای سخن گفتن و گوش دادن، بینشهایی ارائه میدهد که با هدف بهبود مهارتهای گفتوگویی خوانندگان و غنیتر کردن تجربههای اجتماعی آنان تدوین شدهاند. آغاز اثر لحنی تأملبرانگیز دارد و به ماهیت و هدف گفتوگو میپردازد. کانکلین خاطرنشان میکند که گفتوگوی خوب صرفاً به معنای به اشتراک گذاشتن دانش نیست، بلکه هدف آن سرگرم کردن، ایجاد ارتباط و درگیر کردن افراد در گفتوگویی متقابل است. او بر اهمیت خوب سخن گفتن و خوب گوش دادن تأکید میکند و توضیح میدهد که گفتوگوی مؤثر مستلزم ایجاد تعادل میان بیان اندیشههای خود و ارج نهادن به دیدگاههای دیگران است. کانکلین با بهرهگیری از ارجاعات تاریخی و مشاهدات شخصی، پایهای برای فصلهای بعدی فراهم میکند؛ فصلهایی که به عناصر گوناگون و آداب گفتوگو میپردازند.