«خاطرات شاهزاده تالیران، جلد دوم» اثر تالیران-پریگور، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این جلد بازتابدهنده تأملات و بینشهای شارل موریس دو تالیران-پریگور، دیپلمات و سیاستمدار برجسته فرانسوی، است و چشمانداز پیچیده سیاسی اروپا در دوران ناپلئونی را با جزئیات شرح میدهد؛ بهویژه با تمرکز بر رویدادهای میان سالهای ۱۸۰۹ و ۱۸۱۳. این خاطرات دیدگاههای تالیران درباره اقدامات امپراتور ناپلئون و زمینه گستردهتر روابط اروپا را بررسی میکند؛ زمینهای آکنده از جاهطلبی، جنگ و پویایی پیچیده قدرت. آغاز این جلد، اشتیاق تالیران به زندگیای آرام در میان آشوب سیاست ناپلئونی را مطرح میکند. او ضمن تأمل در نقشهای پیشین خود، از تلاشهایش برای ترتیب دادن ازدواجی مناسب برای برادرزادهاش، ادمون، سخن میگوید؛ در حالی که در آبهای خطرناک لطف و بدگمانی ناپلئون به پیش میرود. تالیران با دقت پیامدهای انتخابهای خود را میسنجد و میکوشد پیوندی بیابد که حسادت امپراتور را برنینگیزد. او بدین ترتیب، آگاهی خود از تغییرات اجتنابناپذیر قدرت و نارضایتی فزاینده از حکومت ناپلئون را نیز پیشاپیش نشان میدهد؛ امری که بیانگر درک عمیق او از مانورهای سیاسی زمانه خویش است.