«Піянеры навукі» сэра Олівера Лоджа — гістарычнае даследаванне, напісанае ў канцы XIX стагоддзя. У гэтай працы разглядаюцца выбітныя дзеячы, якія ўдзельнічалі ў развіцці навуковай думкі, з асаблівай увагай да астраномаў, што ўнеслі ўклад у наша разуменне нябеснай механікі і прыроды Сусвету. У ёй асвятляюцца жыццёвыя шляхі такіх знакамітых навукоўцаў, як Капернік, Тыха Браге і Галілей, а таксама аналізуюцца іх жыцці і пераўтваральныя ідэі, якія яны вылучылі. У пачатку кнігі задаецца кантэкст: распавядаецца пра паходжанне лекцый Лоджа па гісторыі і развіцці астраноміі, якія першапачаткова былі падрыхтаваныя па просьбе калег у 1887 годзе. Лодж апісвае адрозненні паміж мысленнем шырокіх мас і вялікіх розумаў навукі. Ён разважае пра тое, як такія першапраходцы, як Фалес і Архімед, адышлі ад невуцтва і забабонаў, заахвочваючы чалавецтва імкнуцца да разумення будовы Сусвету, а не проста прымаць існы парадак рэчаў. Асаблівую ўвагу ён надае рэвалюцыйнай тэорыі Каперніка, якая змясціла Сонца ў цэнтр Сонечнай сістэмы, — фундаментальнаму перавароту ў мысленні, што азнаменаваў пачатак сучаснай астраноміі і паклаў пачатак больш шырокаму даследаванню навуковага пазнання.