کتاب «پیشاهنگان دختر: مدرسهای برای زن بودن» اثر کیت داگلاس اسمیت ویگین، راهنمایی است که بر اهمیت دوران دخترانگی و ارزشهایی که پیشاهنگان دختر در افراد پرورش میدهند تأکید میکند و در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب به نقش پیشاهنگان دختر بهعنوان سازمانی میپردازد که زنان جوان را برای مسئولیتهای بزرگسالی آماده میکند و در عین حال فضیلتهای سنتی زنانه را ارج مینهد. کتاب نگرشهای فرهنگی زمانهٔ خود، بهویژه در ارتباط با نقشهای زنان در جامعه، را بازتاب میدهد. ویگین در این کتاب شور و اشتیاق خود به پیشاهنگان دختر و آرمانهای پیشاهنگی را بهعنوان وسیلهای برای رشد شخصی دختران جوان بیان میکند. او دربارهٔ تجربههای خود و ویژگیهایی که یک پیشاهنگ واقعی را تعریف میکنند، مانند شجاعت، شادمانی، صرفهجویی و روحیهٔ خدمت به دیگران، تأمل میکند. او از طریق حکایتها و مشاهدات، پرورش شخصیت زن را از راه مسئولیتهای کوچک روزمره و اهمیت جامعهٔ انسانی توصیه میکند و از دختران میخواهد هویت خود را بپذیرند و در عین حال حس مسئولیتپذیری در قبال یکدیگر و جهان پیرامونشان را پرورش دهند. این روایت بر این اندیشه تأکید میکند که زنان میتوانند از طریق ویژگیهای منحصربهفرد خود، و نه با تقلید از مردان، نقشی معنادار در جامعه ایفا کنند.