«طبیعت» اثر رالف والدو امرسون، مقالهای در اندازهٔ یک کتاب است که در سال ۱۸۳۶ منتشر شد. این اثر بنیادین، تعالیگرایی را معرفی میکند؛ نظامی اعتقادی که بر این باور استوار است که امر الهی سراسر طبیعت را فراگرفته و واقعیت را میتوان از طریق مطالعهٔ جهان طبیعی درک کرد. امرسون طبیعت را به چهار کارکرد ــ منفعت، زیبایی، زبان و انضباط ــ تقسیم میکند و به بررسی رابطهٔ انسان با محیط پیرامونش میپردازد. او استدلال میکند که ارتباط حقیقی با طبیعت مستلزم خلوتگزینی و دوری از عوامل حواسپرتی جامعه است؛ امری که به افراد امکان میدهد تمامیت روحانی را تجربه کنند و با وجود جهانشمول یکی شوند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Nature_(essay))