«Іспанія» Эдмонда Дэ Амічыса — гэта падарожны нарыс, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Кніга апавядае пра ўражанні італьянскага падарожніка, які адпраўляецца ў вандроўку па Іспаніі, пачынаючы з яго ад’езду з Італіі і кранальнага развітання з маці. Апавяданне багатае на дэталі: у ім даследуюцца краявіды, культуры і палітычныя настроі розных наведаных рэгіёнаў, асаблівая ўвага надаецца пачатковым этапам падарожжа галоўнага героя ў Каталоніі. У пачатку кнігі апавядальнік рыхтуецца да паездкі ў Іспанію; тут перадаюцца змешаныя пачуцці хвалявання і меланхоліі, калі ён пакідае родны дом і блізкіх. У тэксце падрабязна апісваюцца яго сустрэчы ў дарозе, у тым ліку размова са старым сябрам і цікаўнасць, якую ён адчувае, упершыню ўбачыўшы мора. Дасягнуўшы Барселоны, падарожнік зачароўваецца ажыўленым горадам, апісаным праз яркія назіранні за яго шумнымі вуліцамі і адметнымі звычаямі, што падкрэсліваюць рэзкі кантраст паміж яго чаканнямі і рэчаіснасцю, з якой ён сутыкаецца. Акунаючыся ў каталонскую культуру, тэкст перадае і радасць адкрыццяў, і цяжар настальгіі, якая суправаджае падарожжа.