«Археолаг» Андрэаса Каркавіцаса — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Гісторыя пачынаецца са смерці Андрэаса Эўмаропуласа і разважанняў пра яго жыццё ды спадчыну, якую ён пакідае сваім сынам, Арэстадзімасу і Дзімітракісу. У гэтым апавяданні раскрываюцца тэмы спадчыны, ідэнтычнасці і выпрабаванняў сям'і ў гістарычна і культурна багатым асяроддзі, падкрэсліваюцца цяжкасці, з якімі яна сутыкаецца, спрабуючы вярнуць сваё мінулае. У пачатку гісторыі мы знаёмімся з Андрэасам, які памірае задаволеным, але абцяжараным цяжарам сямейных чаканняў. Яго сыны па-рознаму ставяцца да сваёй спадчыны: Арэстадзімаса натхняе іх славутае паходжанне, і ён марыць аднавіць былую славу сям'і, тады як Дзімітракіс больш бунтарскі і ставіць сілу ды неадкладныя дзеянні вышэй за навуковыя заняткі. Пачатак твора стварае яскравы вобраз іх вёскі і гістарычнага значэння іх роду, рыхтуючы глебу для канфліктаў і памкненняў сыноў, якія вызначаюць сваё месца ў грамадстве, дзе мінулае пераплятаецца з іхнімі цяперашнімі амбіцыямі.