Жонатан Эдвардснинг «Танланган ваъзлари» XVIII аср бошларида ёзилган диний ваъзлар тўпламидир. Бу таъсирчан асар Эдвардснинг чуқур илоҳиётга оид мулоҳазаларини намоён этади; унда илоҳий ҳокимият, инсоннинг Худо марҳаматига боғлиқлиги ва нажотнинг ўзгартирувчи кучи каби мавзуларга эътибор қаратилган. Ваъзлар ҳам маънавий йўл-йўриқ, ҳам инсоният билан илоҳийлик ўртасидаги мураккаб муносабатни тадқиқ этиш вазифасини бажаради. Асарнинг кириш қисми Жонатан Эдвардсни таништириб, унинг ҳаёти ва хизмати кечган шароит ҳақида маълумот беради. Унда Эдвардснинг чуқур диний эътиқодли оилада тарбиялангани, илоҳиётни ўрганиш жараёнида интеллектуал жиҳатдан шакллангани ва XVIII асрдаги диний уйғониш ҳаракатида муҳим ўрин тутгани тасвирланади. Матнда Эдвардс мураккаб илоҳиётга оид тушунчаларни қандай англашга интилгани баён этилади ҳамда илоҳий ҳақиқатни тушуниш учун маънавий равшанлик муҳим ва зарур экани таъкидланади. Бу қисм кейинги ваъзлар учун замин яратиб, китобхонларни Эдвардс воизлигига хос бўлган теран тафаккур ва далилларга бой услубга чорлайди.