«Кветкі, плады і церні» Жана Поля — нямецкі раман эпохі рамантызму, апублікаваны ў 1796–1797 гадах. У цэнтры аповеду — Фірміян Станіслаў Зі́бенкэс, дзяржаўны абаронца, які апынуўся ў няшчасным шлюбе. Звярнуўшыся па параду да свайго сябра Лайбгебера, які насамрэч з’яўляецца яго двайніком, ён атрымлівае радыкальную параду: інсцэніраваць уласную смерць, каб вырвацца з няшчаснага жыцця. Гэтая змрочна-камічная гісторыя спалучае сатыру з псіхалагічнай глыбінёй і даследуе раздвоеныя пачуцці чалавека, які імкнецца адначасова да філасофскай сумленнасці і душэўнага спакою ў задушлівым правінцыйным свеце.
Wikipedia page about this book: en.wikipedia.org/wiki/Siebenk%C3%A4s