‘The Age of Reason’ van Thomas Paine is een werk dat zich richt op het deïstische denken en werd in drie delen gepubliceerd tussen 1794 en 1807. Paine betwist de legitiemheid van de institutionaliseerde religie en de Bijbel, stelt redelijkheid voorover op openbaring en weigert wonderen te accepteren als goddelijke bewijzen. Hij bevordert een ‘natuurlijke religie’ en het geloven in een scheppend god, terwijl hij de corruptie en politieke ambities van de Christelijke Kerk kritiseert. Het boek is op een aantrekkelijke en onversteld manier geschreven, waardoor Paine’s argumenten toegankelijk werden voor het algemene publiek. Dit resulteerde in zowel een nieuwe golf van interesse als heftige controverse in Amerika en Groot-Brittannië.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Age_of_Reason