«Édes anyaföldem! : Egy nép s egy ember története (2. kötet)» Elek Benedekning asari bo‘lib, unda Vengriya tarixi va madaniyatiga e’tibor qaratiladi; ehtimol, u XX asr boshlarida yozilgan. Hikoyada o‘zlik, mansublik va insonning o‘z vatani bilan chuqur aloqasi mavzulari, ayniqsa jismoniy hamda ruhiy sayohatni boshdan kechirayotganga o‘xshaydigan bosh qahramon nigohi orqali yoritiladi. Hikoya boshida «adashgan o‘g‘il» deb ataladigan bosh qahramon o‘tmishdagi kurashlarini va Pest tomon umid hamda orzularga to‘la holda yo‘l olar ekan, hayotning yangidan kashf etilgan qadr-qimmatini mushohada qiladi. Bu sayohat shaxsiy qayta tug‘ilish va yangilangan maqsad ramzi bo‘lgan Pasxaning quvonchli nishonlanishiga to‘g‘ri keladi. U eski do‘stlariga duch keladi va yozuvchilik hamda adabiyot bilan munosabatini o‘ylab, o‘z asarlari orqali otasining merosini sharaflash istagini bildiradi. Asarning boshlanishida uning xotiralari va intilishlari, shuningdek, Vengriya manzaralari haqidagi kuzatuvlari yorqin tarzda tasvirlanib, keyingi boblarda meros va ildizlarning ahamiyati mavzulariga zamin yaratadi.