«خاطرات آبراهام لینکلن، ۱۸۴۷–۱۸۶۵» نوشتهٔ وارد هیل لامون، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر زندگی و ریاستجمهوری آبراهام لینکلن را با دقت بررسی میکند و بر حکایتهای شخصی و بینشهایی تمرکز دارد که از دوستی دیرینهٔ لامون با لینکلن، شریک حقوقی او پیش از آنکه رئیسجمهور ایالات متحده شود، سرچشمه میگیرند. این کتاب دیدگاهی منحصربهفرد دربارهٔ انسانِ پشتِ افسانه ارائه میدهد و شخصیت، شوخطبعی و پیچیدگیهای روابط حرفهای او را بررسی میکند. آغاز این مجلد اهداف و انگیزههای لامون را برای نگارش این خاطرات تبیین میکند و بر اهمیت ثبت زندگی درونی لینکلن برای آیندگان تأکید دارد. لامون از نخستین دیدارهای خود با لینکلن میگوید و با نقل حکایتهایی از دوران مشترکشان، چه در زندگی شخصی و چه در حرفهٔ حقوقی، گرمی دوستی میان آن دو را به تصویر میکشد. این روایت جوهرهٔ فروتنی، مهربانی و اصولمداری لینکلن را به نمایش میگذارد و نشان میدهد که لامون میکوشد فراتر از زندگینامههای رسمی، تصویری صمیمیتر از لینکلن ارائه دهد و ابعاد گوناگون چهرهای نمادین را در دورهای پرتلاطم از تاریخ آمریکا آشکار سازد.