«هوش حیوانی» اثر جورج جان رومانز، یک اثر علمی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب با تحلیل نظاممند گونههای مختلف جانوری، پدیدهٔ هوش حیوانی را بررسی میکند و میکوشد تصویری جامع از روانشناسی تطبیقی ارائه دهد. رومانز در پی آن است که درکی بنیادی از چگونگی بروز تواناییهای شناختی در حیوانات گوناگون ایجاد کند و از این راه، پیوندهای تکاملی آنها با هوش انسان را روشن سازد. آغاز متن، بینشی دربارهٔ مقاصد نویسنده و ساختار اثر ارائه میدهد. رومانز هدف خود را گردآوری اطلاعات گسترده دربارهٔ هوش حیوانی بیان میکند و بر اهمیت تلفیق مشاهدات معتبر، در عین رویارویی با چالشهای شواهد حکایتگونه در این حوزه، تأکید ویژهای دارد. او روششناسی خود را تشریح میکند و بهتفصیل توضیح میدهد که چگونه رفتار و هوش حیوانات را بر اساس موارد حکایتگونه و نیز موارد تأییدشده از نظر علمی دستهبندی میکند. این مقدمه لحنی جدی و تحلیلی برای بررسی قوای ذهنی گونههای گوناگون ایجاد میکند و زمینه را برای پژوهشی دقیق و مبتنی بر شواهد دربارهٔ روانشناسی حیوانات در فصلهای بعدی فراهم میسازد.