„Сістэмы збору даных у рэжыме рэальнага часу ў ядзернай фізіцы, 1969“ — навуковае выданне, верагодна, напісанае ў канцы XX стагоддзя. Гэтая праца ўяўляе сабой усебаковы даклад спецыяльнай групы па камп’ютарах, якія працуюць у рэжыме рэальнага часу, у ядзерных даследаваннях пры Нацыянальным даследчым савеце. У ёй падрабязна разглядаюцца эвалюцыя, развіццё і рэкамендацыі адносна сістэм збору даных у ядзернай фізіцы з акцэнтам на інтэграцыю камп’ютараў у ядзерныя лабараторыі для пашырэння магчымасцяў эксперыментальных даследаванняў. У пачатку даклада акрэсліваецца гістарычны кантэкст збору даных у ядзернай фізіцы і дэталёва апісваецца пераход ад ранніх прылад, такіх як лічыльнікі на электронных лямпах, да значнага ўкаранення камп’ютараў, якія працуюць у рэжыме рэальнага часу, прыкладна ў 1962 годзе. Падкрэсліваюцца істотнае паскарэнне тэхналагічнага развіцця ў 1960-я гады і неабходнасць рэкамендацый, якія дапамаглі б кіраўнікам лабараторый і фінансавым установам арыентавацца ў складанасцях інтэграцыі сістэм збору даных у даследчае асяроддзе. Прадмова задае аснову для тэхнічнага абмеркавання чаканых задач, розных класаў аперацый, якія могуць выконваць камп’ютары, і фінансавых наступстваў выкарыстання гэтых сістэм у рамках больш шырокай працы па дакументаванні і аналізе выдаткаў і праектавання сістэм у гэтай галіне.