«Вэрцынгеторыкс» Каміля Жуліяна — гістарычны нарыс, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Твор прысвечаны постаці Вэрцынгеторыкса, аднаго з галоўных правадыроў супраціву рымскаму заваяванню Галіі, і падкрэслівае яго ролю як аб’яднальнай сілы для гальскіх плямёнаў у неспакойны перыяд рымскага ўварвання. Жуліян даследуе геаграфічныя, культурныя і боскія аспекты жыцця арвернаў — племені Вэрцынгеторыкса, праліваючы святло на іх значэнне ў гісторыі Галіі. Пачатак тэксту стварае багаты гістарычны і геаграфічны кантэкст Аверні — сэрца зямель арвернаў. У ім апісваецца, як Вэрцынгеторыкс, кароль арвернаў, узначаліў гальскі супраціў Рыму каля 52 года да н. э., малюючы яскравую карціну рэгіёна Аверні як важнага цэнтра кельцкага народа. Жуліян дэталёва апісвае суровыя, але ўрадлівыя краявіды гэтай мясцовасці і разважае пра боскія сувязі, якія яе жыхары адчувалі са сваёй зямлёй, ствараючы аснову для разумення гарачага патрыятызму і стойкасці арвернаў, калі яны вялі вайну супраць чужаземных захопнікаў.