کتاب «خویشاوندی و سازمان اجتماعی» اثر دبلیو. اچ. آر. ریورز، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب از مجموعهای سخنرانی تشکیل شده که به بررسی پیوندهای پیچیده میان اصطلاحات خویشاوندی و شکلهای گوناگون سازمان اجتماعی میپردازد و بهویژه نظام طبقهبندی روابط خویشاوندی را بررسی میکند. ریورز میکوشد نشان دهد این اصطلاحات چگونه تحت تأثیر شرایط اجتماعی شکل میگیرند، بهخصوص از دریچهٔ شیوههای ازدواج در فرهنگهای مختلف. آغاز کتاب با تشریح هدف ریورز برای بررسی رابطهٔ میان اصطلاحات خویشاوندی و سازمان اجتماعی، موضوع اصلی را معرفی میکند. او بحث خود را با نظام طبقهبندی روابط خویشاوندی آغاز میکند و نشان میدهد که برخی فرهنگها اصطلاحات مربوط به روابط را نه برای افراد مشخص، بلکه بهطور گسترده برای طبقات مختلف افراد به کار میبرند. ریورز با اشاره به پژوهشگران گوناگون، از جمله لوئیس مورگان، که در شناخت خویشاوندی سهم داشتهاند، زمینه را برای بررسی دقیق پیامدهای تاریخی و انسانشناختی این نظامها فراهم میکند. متن در چارچوب این نظریه میکوشد نشان دهد اصطلاحاتی که در فرهنگهای مختلف به کار میروند، تصادفی نیستند، بلکه عمیقاً از ساختارها و پویاییهای اجتماعی تأثیر میپذیرند.