‘Friedrich Nietzsche’ van Georg Brandes is een biografische analyse die werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het werk bestudeert het leven en de intellectuele bijdragen van Nietzsche, met nadruk op zijn ontwikkeling als filosoof en zijn kritiek op maatschappelijke normen en moraal. Brandes legt de radicale gedachten van Nietzsche over cultuur, moraal en individualiteit in de verlichting en portretteert hem als een belangrijke maar onvoldoende gewaardeerde figuur in de Duitse literatuur. In het begin van het boek introduceert Brandes Friedrich Nietzsche als een essentiële maar onderschatte persoonlijkheid, waarbij hij de unieke capaciteit van Nietzsche om gedachten en debatten op te roepen benadrukt. De auteur beschrijft Nietzsche’s eerste academische carrière en belangrijkste literaire prestaties, gaat in op zijn gezondheidsproblemen en de transformerende relatie die hij had met personen als Richard Wagner en Jakob Burkhardt. Tevens wordt de filosofische ontwikkeling van Nietzsche behandeld; hij ging van een leerling naar een innovator die bestaande morele waarden uitdaagde en zijn eigen concepten over cultuur en individualiteit uiteenzette, wat uiteindelijk leidde tot zijn zoektocht naar ‘het wil tot macht’.