«Змяя Мілана: Раман пра Ламбардыю» Марджары Боўэн — гістарычны раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Дзеянне разгортваецца ў неспакойнай і палітычна напружанай атмасферы Італіі XIV стагоддзя; у цэнтры аповеду — узвышэнне Джан Галеаца Марыі Вісконці, герцага Міланскага, а таксама перапляценне тэм тыраніі, кахання і паўстання. У рамане расказваецца пра герояў, захопленых бурлівымі падзеямі свайго часу, з асаблівай увагай да лёсу маладых падарожнікаў Тамаза і Віторыі, а таксама сумна вядомай сям’і Вісконці. У пачатку рамана чытачы знаёмяцца з прыгажосцю Ламбардыі, якая супрацьпастаўляецца суровай рэчаіснасці сялянскага жыцця пад прыгнятальным панаваннем Вісконці. Уступная сцэна перадае напружаны момант, калі кавалькада на чале з герцагам праязджае міма групы знямоглых сялян, выклікаючы страх і трапятанне. Юны Тамаза атрымлівае раненне падчас жахлівай сутычкі з герцагскімі служкамі, і яго стрыечны брат Віторыя вымушаны адчайна шукаць дапамогі. Вострыя пачуцці безнадзейнасці і тугі па свабодзе задаюць тон разгортванню драмы, адначасова ўсталёўваючы злавесную прысутнасць Вісконці як каталізатара выпрабаванняў герояў.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/The_Viper_of_Milan