کتاب «عوارض زمین و معنای آنها» نوشتهٔ ویلیام هربرت هابز، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر مقدمهای بر زمینشناسی است که هم برای دانشجویان و هم برای خوانندگان عمومی نوشته شده و بررسی میکند که عوارض زمین چگونه بر اثر فرایندهای زمینشناختی شکل گرفتهاند. کتاب به جنبههای گوناگون زمینشناسی میپردازد و بر اهمیت درک عوارض زمین در چارچوب چشماندازهای تاریخی و معاصر تأکید میکند. آغاز متن مبنایی برای مطالعهٔ زمینشناسی فراهم میآورد و تقسیمبندیهای آن و اهمیت مشاهدات میدانی در تفسیر عوارض زمین را بررسی میکند. هابز رابطهٔ میان فرایندهای زمینشناختی و پستیوبلندیهای حاصل را تشریح میکند و بر این باور است که تغییر، نه ثبات، همواره در طبیعت وجود دارد. او بر ضرورت زمینشناسی مشاهدهای برای تمایز آن از فلسفهٔ حدسی تأکید میکند و از خوانندگان میخواهد با ذهنی باز و دیدگاهی انتقادی به پدیدههای زمینشناختی نزدیک شوند. این مقدمه زمینه را برای بررسی عمیقتر تاریخ زمینشناختی و فرایندهایی فراهم میکند که در گذر زمان زمین را شکل دادهاند.