کتاب «پدینگتون: گذشته و حال» اثر ویلیام رابینز، گزارشی تاریخی است که در میانهٔ قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب به بررسی روند تحول پدینگتون میپردازد و دگرگونی آن را از روستایی روستایی به بخشی پررونق از لندن بررسی میکند. رابینز بر اهمیت شناخت تاریخ محلی و تأثیر رویدادهای تاریخی بر جامعهٔ کنونی تأکید میورزد. اثر با بیان این دیدگاه از سوی رابینز آغاز میشود که تاریخ در آموزش درسهایی برای آینده ارزشمند است، بهویژه در آشکار کردن حقایقی که اغلب در روایتهای گمراهکننده پنهان میمانند. او ابراز نگرانی میکند که بسیاری از ساکنان پدینگتون از تحولات تاریخیای که بر محل زندگیشان اثر گذاشته است، آگاهی ندارند. نویسنده توضیح میدهد که از طریق بررسیهای خود میکوشد تغییرات پدینگتون را روشن کند، بهویژه در زمینهٔ ارزیابی املاک و نابرابریهای اجتماعیای که این تغییرات به وجود آوردهاند. در مجموع، رابینز قصد دارد گزارشی مستند از تاریخ پدینگتون ارائه دهد تا ساکنان آن را آگاه کند و آنان را به اندیشیدن دربارهٔ حقوق خود و ماهیت دگرگونیهایی که شاهدشان بودهاند، وادارد.