«Блуканне па сцежках Даліны Смерці: асабістае апавяданне пра людзей і мясціны» Уільяма Карутэрса — гэта асабістае апавяданне з гістарычнымі замалёўкамі, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У творы даследуюцца людзі, мясціны і легенды, звязаныя з Далінай Смерці — краем, багатым на гісторыі прыгод, нягод і пошукаў багацця ў эпоху залатой ліхаманкі. Апавяданне, відаць, засяроджваецца на ўзаемадзеянні і ўражаннях тых, хто перасякаў гэты складаны край, адметны сваімі незвычайнымі персанажамі і гістарычным значэннем. Пачатак кнігі стварае адпаведную атмасферу, апускаючы чытачоў у каларытнае жыццё рэдакцыі газеты, дзе авантурысты і шукальнікі багацця абменьваюцца гісторыямі пра Даліну Смерці. Аўтар успамінае свае сустрэчы з рознымі цікавымі насельнікамі пустыні, у тым ліку з добразычлівым крамнікам па імені Каліка Біл і дасведчаным чалавекам на мянушку Блэкі, які служыць правадніком у нязведанай глушы. Праз гумарыстычныя анекдоты і яркія апісанні аўтар намякае на адвагу і таварыскасць, што вызначаюць жыццё тых, каго вабіць гэтае суровае, але захапляльнае асяроддзе, даючы чытачам прадчуванне прыгод і гісторый, якія разгорнуцца на наступных старонках.