‘Ecce Homo’ van Friedrich Wilhelm Nietzsche is een filosofische autobiografie die in 1888 werd geschreven. In dit provocerende laatste werk biedt Nietzsche zijn eigen interpretatie van zijn leven, filosofie en betekenis aan, middels titels als ‘Waarom ik zo wijs ben’ en ‘Waarom ik zulke goede boeken schrijf’. Hij bespreekt zijn belangrijkste werken, presenteert een nieuwe beeltenis van de Dionysische filosoof en uitdaagt de moraal van het christendom. Het boek is geschreven in Nietzsche’s karakteristieke hyperbolen en zelfbewuste ironie; hierdoor wordt Nietzsche zelf ‘ter gerecht’ gesteld, terwijl hij tegelijkertijd zijn visie voor de toekomst van de mensheid uiteenzet.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Ecce_Homo_(book))