Jakomo Leopardining “Esse va dialoglar” asari XIX asr boshlarida yozilgan falsafiy esselar va dialoglar to‘plamidir. Asarda inson mavjudligi, falsafa va hayot kurashlari haqidagi turli mavzular yoritilib, Leopardining teran, biroq ko‘pincha mahzun dunyoqarashi namoyon bo‘ladi. To‘plamda afsonaviy siymolar o‘rtasidagi dialoglar hamda inson tabiati haqidagi mulohazalar jamlangan bo‘lib, unda insoniy tuyg‘ularning murakkabligi va ma’no izlashga urg‘u beriladi. To‘plamning kirish qismida Leopardining fikrlari mazmuni va konteksti tanishtirilib, uning ekzistensial savollar hamda insoniy nodonlik masalalariga chuqur qiziqishi ochib beriladi. Asar Leopardining intellektual kamoloti, orzu-intilishlari, shuningdek, uning falsafasini shakllantirgan jismoniy va ruhiy kurashlarini aks ettiruvchi biografik ocherk bilan boshlanadi. Leopardining dialoglarida inson holati tadqiq etilib, umidsizlik, mavjudlik va baxtning tabiati kabi universal mavzular Gerkules va Atlas singari afsonaviy qahramonlar, shuningdek, Moda va O‘lim kabi mavhum tushunchalar o‘rtasidagi o‘zaro suhbatlar orqali yoritiladi. Umuman olganda, bu boshlanish Italiya adabiyotining eng teran siymolaridan birining tafakkuri bo‘ylab mushohadaga chorlovchi sayohat uchun zamin hozirlaydi va kitobxonlarni hayotning o‘ziga xos ziddiyatlari hamda go‘zalligi haqida fikr yuritishga undaydi.