Jakomo Leopardining «I Canti» asari 1835-yilda yozilgan she’rlar to‘plamidir. Italyan she’riyatining eng muhim asarlaridan biri hisoblangan ushbu to‘plam Leopardining Italiyaning so‘ngan buyukligi haqidagi vatanparvarlik nolalaridan chuqur falsafiy pessimizmgacha bo‘lgan ijodiy evolyutsiyasini aks ettiradi. Qirq bir she’r orqali Leopardi cheksiz makon, yo‘qotilgan fazilat, o‘lim va insoniyatning tub mohiyatiga xos baxtsizlik kabi mavzularni tadqiq etadi. Uning misralari shaxsiy iztirobni mavjudlik haqidagi umumbashariy mushohadalarga aylantiradi; bu mushohadalarda qadimiy ideallar zamonaviy hafsalasizlik bilan to‘qnashadi, tabiat esa inson intilishlariga befarqdek namoyon bo‘ladi.
Ushbu kitob haqidagi Vikipediya sahifasi: en.wikipedia.org/wiki/Canti_(poetry_collection))