«I Canti» Джакомо Леапардзі — зборнік вершаў, напісаных у 1835 годзе. Гэты зборнік, які лічыцца адным з найбольш значных твораў італьянскай паэзіі, адлюстроўвае эвалюцыю Леапардзі — ад патрыятычных нараканняў на страчаную веліч Італіі да глыбокага філасофскага песімізму. У сарака адным вершы Леапардзі даследуе тэмы бясконцай прасторы, страчанай цноты, смяротнасці і істотнага няшчасця чалавецтва. Яго вершы ператвараюць асабістыя пакуты ва ўсеагульныя разважанні пра існаванне, у якіх старажытныя ідэалы сутыкаюцца з сучасным расчараваннем, а прырода паўстае абыякавай да чалавечай тугі.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Canti_(poetry_collection))